De kerstboodschappen stonden
dit jaar in het teken van de ‘vluchtelingen’. Of ‘illegalen’ zoals
ze in dit land de laatste tijd worden genoemd. Zowel de koning als de paus
deden een beroep op ons medelijden. ‘We’ zijn egoïstisch geworden.
‘We’ baden in de weelde, maar voelen ons bedreigd door arme sloebers uit
de Derde Wereld. En we reageren ons dan maar af door op extreem- rechts te
stemmen.
Of de vrome woorden van koning
en Kerk veel zoden aan de dijk zullen brengen, is een andere zaak.
Waarschijnlijk bewerkstelligen ze precies het omgekeerde effect bij de
doelgroep die ze beogen.
De kerstboodschappen stonden
dit jaar in het teken van de ‘vluchtelingen’. Of ‘illegalen’ zoals
ze in dit land de laatste tijd worden genoemd. Zowel de koning als de paus
deden een beroep op ons medelijden. ‘We’ zijn egoïstisch geworden.
‘We’ baden in de weelde, maar voelen ons bedreigd door arme sloebers uit
de Derde Wereld. En we reageren ons dan maar af door op extreem- rechts te
stemmen. Of de vrome woorden van koning
en Kerk veel zoden aan de dijk zullen brengen, is een andere zaak.
Waarschijnlijk bewerkstelligen ze precies het omgekeerde effect bij de
doelgroep die ze beogen.
De regering hoopt met een
‘krachtdadiger’ optreden tegenover de vluchtelingen te scoren onder de
aanhangers van extreem- rechts. De procedures worden versneld, de
vluchtelingen krijgen geen geld meer. Een schitterende maatregel in het
kader van de bestrijding van de kleine criminaliteit.
Nogmaals, het succes van
extreem-rechts, het alsmaar groeiende racistische klimaat en de hele heisa
rond de vluchtelingen kan niet bestreden worden door morele oproepen of
pogingen om een beroep te doen op de medemenselijkheid. Het is veeleer
beledigend. Net zoals de ergernissen van linkse intellectuelen, zoals onze
goede vriend Tom Lanoye, die eigenlijk dezelfde redenering volgen. Volgens
hen leiden ‘de Vlamingen’ aan navelstaarderij, hebben ze bekrompen
geesten enzovoort.
Indien het juist is dat de
hedendaagse mens op zichzelf terugplooit en ‘egoïstisch’ wordt, moeten
we ons de vraag stellen: hoe komt dat? Het begrip ‘de mens’ is in de
eerste plaats weinigzeggend in een maatschappij die gekenmerkt wordt door de
grootst mogelijke ongelijkheid. Koning Albert is een mens en zelfs de paus
is een mens, maar binnen hun respectievelijke paleizen zijn ze redelijk goed
beschermd tegen de miserie van de straat. Als je in het centrum van Brussel
of Antwerpen woont en je komt thuis met de deur uit het slot getild, of je
stapt naar je auto en die blijkt opeens verdwenen, piep je wel anders.
Waarom heeft de slogan ‘eigen
volk eerst’ zoveel succes? Omdat deze slogan erkent dat er problemen zijn
en daarbij nog de fictie creëert dat ze wel eens opgelost kunnen geraken,
indien de aandacht die nu gaat naar ‘het vreemdelingenprobleem’ zou gaan
naar de problemen van Belgen die in de miserie zitten. En elk nieuwsbericht
en elke politieke speech die oproept tot solidariteit versterkt de
Blokslogan. Want we zien dagelijks dat de miserie rond ons blijft bestaan.
Maar de ellende uit zich niet alleen in arme gepensioneerden, bedelaars op
straat, kleine criminaliteit, laag betaalde werkers, doppers en verloederde
wijken…
Onlangs kregen de werknemers
van Fortis een nieuw werkreglement onder de neus geduwd, dat meer doet
denken aan een regime van een negentiende- eeuwse kostschool dan aan dat van
een moderne bank. Er is tegenwoordig heel wat te doen over de werkdruk in
het onderwijs, maar de achteruitgang van de levenskwaliteit op het werk is
een globaal fenomeen. Onvrede alom. De verzuring van de samenleving zoals
Stevaert het zo mooi uitdrukt.
Maar de tragedie van de
hedendaagse ‘ik-maatschappij’ is als zoveel zaken te herleiden tot het
onvermogen van de progressieve krachten (of met een ouderwets woord: de
arbeidersbeweging) om een alternatief te bieden en ervoor te vechten.
Dagelijks schotelen de media ons de vluchtelingenproblematiek voor, maar
waar blijft de ‘linkse pers’ met de aanvallen op de klassenvijand? Of
bestaat die niet meer in de burgermaatschappij?
Als de staat een paar miljard
besteedt aan de opvang van vluchtelingen, schreeuwt men moord en brand, maar
als bedrijven honderden miljarden belastingen ontwijken (om dan nog maar te
zwijgen over de legale manieren van ontduiking) kraait er geen haan meer
naar. Het lijkt wel alsof niemand meer, ook de socialisten niet, de geroemde
‘kip met de gouden eieren’ wil aanvallen. Maar wie gaat met de gouden
eieren lopen? Niet de meerderheid die met een karig loon moet rondkomen. En
voor hen biedt de socialistische beweging niks meer, behalve dezelfde
moraliserende zedenpreken als Albert II en Kardinaal Danneels.
In de afgelopen twintig jaar is
er een verschuiving van een slordige 15% van inkomen uit arbeid naar inkomen
uit kapitaal. Dit schreeuwt om te worden rechtgezet. In plaats van ons blind
te staren op de kruimeltjes die van tafel vallen voor arme sloebers, zouden
we beter ons oog laten vallen op de feestdis van de grote bedrijven, die
miljarden winnen uit onze arbeid. Wij zwoegen, zij worden rijk. Maar alleen
samen kunnen we daar iets aan veranderen, weet je nog wel?
